فداکاری

فردوسی ضحاک بخش ۲ - چنان بد که هر شب دو مرد جوان حافظ غزلیات غزل ۶۱ - صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست مولوی غزلیات غزل ۱۱۱ - برای تو فدا کردیم جان‌ها مولوی غزلیات غزل ۳۳۸ - سماع از بهر جان بی‌قرار است مولوی غزلیات غزل ۹۶۱ - جهان را بدیدم وفایی ندارد مولوی غزلیات غزل ۱۱۹۱ - ماییم فداییان جان باز مولوی غزلیات غزل ۱۲۶۲ - گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش مولوی غزلیات غزل ۱۴۰۳ - آمده‌‌‌‌‌ام که سر نهم، عشق تو را به سر برم مولوی غزلیات غزل ۱۵۹۳ - روی نیکت بد کند من نیک را بر بد نهم مولوی غزلیات غزل ۱۵۹۸ - ای خوشا روزا که ما معشوق را مهمان کنیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۷۲ - چند گهی فاتحه خوانت کنم مولوی غزلیات غزل ۱۸۴۸ - چه باشد پیشۀ عاشق به جز دیوانگی کردن؟ مولوی غزلیات غزل ۱۸۹۶ - نشاید از تو چندین جور کردن مولوی غزلیات غزل ۲۰۳۸ - از زنگ لشکر آمد، بر قلب لشکرش زن مولوی غزلیات غزل ۲۱۰۲ - چیست با عشق آشنا بودن؟ مولوی غزلیات غزل ۲۲۳۶ - جانا تویی کلیم و منم چون عصای تو مولوی غزلیات غزل ۳۰۳۱ - خوش دلم از یار، همچنان که تو دیدی مولوی دفتر اول بخش ۵۲ - انکار کردن نخچیران بر خرگوش در تاخیر رفتن بر شیر مولوی دفتر اول بخش ۱۷۰ - افتادن رکابدار هر باری پیش امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه کی ای امیر المؤمنین مرا بکش و ازین قضا برهان مولوی دفتر پنجم بخش ۵۶ - داستان آن عاشق کی با معشوق خود برمی‌شمرد خدمتها و وفاهای خود را و شبهای دراز تتجافی جنوبهم عن المضاجع را و بی‌نوایی و جگر تشنگی روزهای دراز را و می‌گفت کی من جزین خدمت نمی‌دانم اگر خدمت دیگر هست مرا ارشاد کن کی هر چه فرمایی منقادم اگر در آتش رفتن است چون خلیل علیه‌السلام و اگر در دهان نهنگ دریا فتادنست چون یونس علیه‌السلام و اگر هفتاد بار کشته شدن است چون جرجیس علیه‌السلام و اگر از گریه نابینا شدن است چون شعیب علیه‌السلام و وفا و جانبازی انبیا را علیهم‌السلام شمار نیست و جواب گفتن معشوق او را