فداکاری

باباافضل کاشانی غزلیات غزل ۶ - در آب و گل که آورد، آیین جان نهادن؟ ملک‌الشعرای بهار غزلیات شماره ۳۰ - در پایش اوفتادم و اصلا ثمر نداشت ملک‌الشعرای بهار تصنیفها در مرگ پروانه (خواننده) صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۱ - سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۰ - هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۸۷ - بر رو چو برگ گل ندویده است خون ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۸۳ - شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۲۶ - از غیرت رکابت از دیده خون روان است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۰۶ - گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۸۵ - آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۹۸ - عشق در سینه خس و خار تمنا سوزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۱۱ - عشق در پای گلی رنگ وفا می ریزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۸۷ - به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۵۱ - مردان اگر نفس به فراغت کشیده اند صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۶۵ - سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۲۲۶ - می زنم گرم زبس تیشه خود بر رگ سنگ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۴۹ - چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۵۸ - ما ز وری آتشین او نقاب افکنده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۶۸ - به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۸۱ - تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه