تکبیت ۱۲۷۳ - لذّت نمانده است در آیندهٔ حیات
شماره ۱ - ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
شماره ۱۲ - دلا چندم بریزی خون ز دیده شرم دار آخر
(۴) حکایت پیر که پسر صاحب جمال داشت
آگاهى یافتن ویرو از بردن شاه ویس را
نامهء چهارم خشنودى نمودن از فراق و امید بستن بر وصل
مویه کردن ویس بر جدایى رامین
وفات کردن ویس
آگاهی یافتن قیصر از آمدن خسرو
شماره ۱۰۵ - کو دل که بلای روزگارِ تو کشد
شماره ۷۳ - هان ای دل خسته کاروان میگذرد
شماره ۹ - ای دل بگری بر من مسکین و مپرس
شماره ۳۶ - از مرگ تو فاش گشت رازم چه کنم؟
شماره ۳۷ - ای رفته و ما را به هلاک آورده
شماره ۴۳ - گر دل نه چنین عاشق شیدا بودی
شماره ۴۶ - از عشق تو روی بر زمینم بنشین
شماره ۱۷ - جان در غمت از خانه به کوی افتادهست
شماره ۱۱ - زان روز که بوی پیرهن بی تو رسید
شماره ۷۱ - تا چند درین مقام بیدادگران
شماره ۵ - خونی که ز تو درجگرم میگردد