غزل ۲۴۱ - مهی که شمع رخش نور دیدهٔ من بود
غزل ۲۵۴ - آن که اشگم از پیش منزل به منزل میرود
غزل ۲۵۵ - باز ما را جان به استقبال جانان میرود
غزل ۲۷۶ - چو غافل از اجل صیدی سوی صیاد میآید
غزل ۳۴۷ - کاش مرگم سازد امشب از فغان کردن خلاص
غزل ۳۹۷ - ز خاک کوی تو گریان سفر گزیدم و رفتم
غزل ۴۱۶ - اگر میبینمت با غیر غیرت میکشد زارم
غزل ۴۵۷ - پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان
غزل ۵۵۴ - کاش یارم از ستم دایم مکدر داشتی
غزل ۵۵۵ - مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی
رباعی ۱ - نواب کز و نیم مه و سال جدا
غزل ۱۸ - در سمن با آن طراوت حسن این رخسار نیست
غزل ۴۴ - رفتی و نام تو ز زبانم نمیرود
غزل ۷۶ - از عشق دل افروزم، چون شمع همی سوزم
غزل ۱۳۴ - هر جا سخنی از آن دهان رفت
غزل ۱۳۵ - روز مردن سویم از رحمت نگاهی کرد و رفت
غزل ۱۸۶ - نه حسرت وصالش از دل به در توان کرد
غزل ۳۹۱ - از بس عرق شمر نشستهست به رویم
غزل ۴۴۰ - آهی که رخنه کردم از وی به سنگ خاره
غزل ۴۶۸ - دامن کشان شبی به کنارم نیامدی