شمارهٔ ۲۶۱ - در مرثیهٔ اهل بیت خود
شمارهٔ ۳۴۰ - در مرثیهٔ اسپهبد کیالواشیر
شماره ۴۲ - به خدایی که در ولایت غیب
شمارهٔ ۱۹۸ - مدح قاضی حمیدالدین
شمارهٔ ۳۳۹ - فیالاشتیاق
شمارهٔ ۴۳۴ - قطعهٔ زیر از حکیم شجاعی است که به انوری نوشته است
رباعی ۱۱۵ - هر تیره شبی که ره به روزی نبرد
رباعی ۱۴۵ - آخر دل من به وصل پیروز نشد
رباعی ۱۷۸ - خوش خوش چو مرا دم تودر دام افکند
رباعی ۲۷۹ - منزل دوردست و روز بیگاه ای دل
رباعی ۴۴۰ - چون دیده فرو ریخت به رخ بینایی
شماره ۳ - به طعنه گفت مرا دوستی که: ای زراق
رباعی ۱۹ - ای خواجه به خواب درنبینی ما را
رباعی ۳۴۰ - زانروز که چشم من برویت نگریست
رباعی ۴۱۰ - مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت
رباعی ۱۲۰۵ - جانرا که در این خانه وثاقش دادم
رباعی ۱۴۷۴ - دوشست دیدم یار جدائی جویان
رباعی ۱۷۳۸ - ای دیده تو از گریه زبون مینشوی
رباعی ۱۹۷۸ - هر پارهٔ خاک را چو ماهی کردی
تکبیت ۱۱۹۳ - ناتمامان، چون مه نو، یاد من خواهند کرد