فلسفه

حافظ حافظ ساقی نامه سعدی رباعیات رباعی ۴ - چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت سعدی رباعیات رباعی ۱۱ - گر زحمت مردمان این کوی از ماست سعدی رباعیات رباعی ۱۵ - آن شب که تو در کنار مایی روزست سعدی رباعیات رباعی ۱۸ - آن ماه که گفتی ملک رحمانست سعدی رباعیات رباعی ۲۳ - غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست سعدی رباعیات رباعی ۳۰ - روی تو به فال دارم ای حور نژاد سعدی رباعیات رباعی ۳۵ - گر باد ز گل حسن شبابش ببرد سعدی رباعیات رباعی ۳۹ - چون بخت به تدبیر نکو نتوان کرد سعدی رباعیات رباعی ۴۰ - شمع ارچه به گریه جانگدازی می‌کرد سعدی رباعیات رباعی ۴۳ - آن را که جمال ماه پیکر باشد سعدی رباعیات رباعی ۴۴ - آن را که نظر به سوی هر کس باشد سعدی رباعیات رباعی ۴۸ - آهو بره را که شیر در پی باشد سعدی رباعیات رباعی ۵۸ - گویند مرو در پی آن سرو بلند سعدی رباعیات رباعی ۵۹ - کس با تو عدو محاربت نتواند سعدی رباعیات رباعی ۶۰ - آنان که پریروی و شکر گفتارند سعدی رباعیات رباعی ۶۳ - مجنون اگر احتمال لیلی نکند سعدی رباعیات رباعی ۶۵ - مردان نه بهشت و رنگ و بو می‌خواهند سعدی رباعیات رباعی ۶۷ - با دوست به گرمابه درم خلوت بود سعدی رباعیات رباعی ۶۹ - داد طرب از عمر بده تا برود