رباعی ۷۳ - گر تیر جفای دشمنان میآید
رباعی ۷۷ - هرچند که هست عالم از خوبان پر
رباعی ۸۷ - منعم که به عیش میرود روز و شبش
رباعی ۸۹ - گویند مرا صوابرایان به هوش
رباعی ۹۰ - همسایه که میل طبع بینی سویش
رباعی ۹۴ - خود را به مقام شیر میدانستم
رباعی ۱۱۳ - ما حاصل عمری به دمی بفروشیم
رباعی ۱۱۸ - مه را ز فلک به طرف بام آوردن
رباعی ۱۲۳ - چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بو
رباعی ۱۳۲ - گیرم که به فتوای خردمندی و رای
رباعی ۱۴۲ - گر کام دل از زمانه تصویر کنی
سرآغاز
در سبب نظم کتاب
حکایت ملک روم با دانشمند
حکایت مرزبان ستمگار با زاهد
صفت جمعیت اوقات درویشان راضی
گفتار اندر نکوکاری و بد کاری و عاقبت آنها
گفتار اندر بیوفائی دنیا
حکایت قزل ارسلان با دانشمند
حکایت - چو الپ ارسلان جان به جانبخش داد