غزل ۱۴۲ - ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت
غزل ۱۵۲ - بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت
غزل ۱۵۴ - جان من! جان من فدای تو باد
غزل ۱۶۱ - کس این کند که ز یار و دیار برگردد
غزل ۱۶۲ - طرفه میدارند یاران صبر من بر داغ و درد
غزل ۱۶۳ - هر که می با تو خورد عربده کرد
غزل ۱۶۸ - کس این کند که دل از یار خویش بردارد
غزل ۱۶۹ - تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد
غزل ۱۷۰ - غلام آن سبک روحم که با من سر گران دارد
غزل ۱۸۲ - زنده شود هر که پیش دوست بمیرد
غزل ۱۹۱ - کی برست این گل خندان و چنین زیبا شد
غزل ۱۹۲ - گر آن مراد شبی در کنار ما باشد
غزل ۱۹۳ - شورش بلبلان سحر باشد
غزل ۲۰۲ - جنگ از طرف دوست دل آزار نباشد
غزل ۲۰۸ - مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بکشد
غزل ۲۱۰ - خواب خوش من ای پسر دستخوش خیال شد
غزل ۲۱۲ - هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد
غزل ۲۱۵ - ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد
غزل ۲۲۲ - حسن تو دایم بدین قرار نماند
غزل ۲۲۳ - عیب جویانم حکایت پیش جانان گفتهاند