فلسفه

سعدی مراثی ترجیع بند در مرثیهٔ سعد بن ابوبکر سعدی رباعیات رباعی ۱ - آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست سعدی رباعیات رباعی ۲ - تدبیر صواب از دل خوش باید جست سعدی رباعیات رباعی ۳ - آن کس که خطای خویش بیند که رواست سعدی رباعیات رباعی ۴ - گر در همه شهر یک سر نیشترست سعدی رباعیات رباعی ۶ - تا یک سر مویی از تو هستی باقیست سعدی رباعیات رباعی ۷ - بالای قضای رفته فرمانی نیست سعدی رباعیات رباعی ۹ - دادار که بر ما در قسمت بگشاد سعدی رباعیات رباعی ۱۰ - نه هر که زمانه کار او دربندد سعدی رباعیات رباعی ۱۱ - ای قدر بلند آسمان پیش تو خرد سعدی رباعیات رباعی ۱۳ - ظلم از دل و دست ملک نیرو ببرد سعدی رباعیات رباعی ۱۴ - از می طرب افزاید و مردی خیزد سعدی رباعیات رباعی ۱۶ - هر کس که درست قول و پیمان باشد سعدی رباعیات رباعی ۱۷ - هر دولت و مکنت که قضا می‌بخشد سعدی رباعیات رباعی ۱۸ - بس چون تو ملک زمانه بر تخت نشاند سعدی رباعیات رباعی ۱۹ - نه هر که ستم بر دگری بتواند سعدی رباعیات رباعی ۲۰ - مردان همه عمر پاره بردوخته‌اند سعدی رباعیات رباعی ۲۱ - عنقا بشد و فر هماییش بماند سعدی رباعیات رباعی ۲۲ - نه هر که طراز جامه بر دوش کند سعدی رباعیات رباعی ۲۳ - فرزانه رضای نفس رعنا نکند