رباعی ۲۴ - آن گل که هنوز نو به دست آمده بود
رباعی ۲۸ - داد طرب از عمر بده تا برود
رباعی ۲۹ - دریاب کزین جهان گذر خواهد بود
رباعی ۳۰ - گر تیر جفای دشمنان میآید
رباعی ۳۱ - هرکس به نصیب خویش خواهند رسید
رباعی ۳۲ - درویش که حلقهٔ دری زد یک بار
رباعی ۳۴ - گر آدمیی بادهٔ گلرنگ بخور
رباعی ۳۵ - چون خیل تو صد باشد و خصم تو هزار
رباعی ۳۶ - چون زهرهٔ شیران بدرد نالهٔ کوس
رباعی ۳۷ - سودی نکند فراخنای بر و دوش
رباعی ۴۰ - تا دل ز مراعات جهان برکندم
رباعی ۴۴ - امروز که دستگاه داری و توان
رباعی ۴۸ - گر کان فضائلی وگر دریایی
رباعی ۴۹ - گر سنگ همه لعل بدخشان بودی
رباعی ۵۴ - ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟
رباعی ۵۵ - در مرد چو بد نگه کنی زن بینی
رباعی ۵۶ - تا دل به غرور نفس شیطان ندهی
فی مرثیة امیرالمؤمنین المعتصم بالله و ذکر واقعة بغداد
و له ایضا
و له ایضا