غزل ۲۱ - نادر از عالم توحید کسی برخیزد
غزل ۲۲ - ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد
غزل ۲۳ - نه هر چه جانورند آدمیتی دارند
غزل ۲۴ - بیفکن خیمه تا محمل برانند
غزل ۲۵ - اگر خدای نباشد ز بندهای خشنود
غزل ۲۷ - بسیار سالها به سر خاک ما رود
غزل ۲۸ - وقت آنست که ضعف آید و نیرو برود
غزل ۳۵ - هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش
غزل ۳۷ - صاحبا عمر عزیزست غنیمت دانش
غزل ۳۹ - برخیز تا تفرج بستان کنیم و باغ
غزل ۴۱ - دوش در صحرای خلوت گوی تنهایی زدم
غزل ۴۶ - ساقیا می ده که ما دردی کش میخانهایم
غزل ۴۹ - تو پس پرده و ما خون جگر میریزیم
غزل ۵۳ - عشقبازی چیست سر در پای جانان باختن
غزل ۵۵ - شبی در خرقه رندآسا، گذر کردم به میخانه
غزل ۵۶ - ای صوفی سرگردان، در بند نکونامی
غزل ۵۷ - آستین بر روی و نقشی در میان افکندهای
غزل ۶۰ - هر روز باد میبرد از بوستان گلی
غزل ۶۴ - یاری آنست که زهر از قبلش نوش کنی
غزل ۶۵ - مبارک ساعتی باشد که با منظور بنشینی