فلسفه

خیام رباعیات رباعی ۱۴۵ - گر بر فلکم دست بدی چون یزدان خیام رباعیات رباعی ۱۴۶ - مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان خیام رباعیات رباعی ۱۴۷ - می خوردن و گرد نیکوان گردیدن خیام رباعیات رباعی ۱۴۸ - نتوان دل شاد را به غم فرسودن خیام رباعیات رباعی ۱۵۰ - از آمدن و رفتن ما سودی کو خیام رباعیات رباعی ۱۵۱ - از تن چو برفت جان پاک من و تو خیام رباعیات رباعی ۱۵۲ - می‌خور که فلک بهر هلاک من و تو خیام رباعیات رباعی ۱۵۴ - بنگر ز صبا دامن گل چاک شده خیام رباعیات رباعی ۱۵۵ - تا کی غم آن خورم که دارم یا نه خیام رباعیات رباعی ۱۵۶ - یک جرعه می کهن ز ملکی نو به خیام رباعیات رباعی ۱۵۷ - آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی خیام رباعیات رباعی ۱۵۸ - از آمدن بهار و از رفتن دی خیام رباعیات رباعی ۱۶۰ - ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی خیام رباعیات رباعی ۱۶۱ - ای دل تو به اسرار معما نرسی خیام رباعیات رباعی ۱۶۲ - ای دوست حقیقت شنو از من سخنی خیام رباعیات رباعی ۱۶۴ - بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی خیام رباعیات رباعی ۱۶۶ - برگیر پیاله و سبو، ای دلجوی خیام رباعیات رباعی ۱۶۷ - پیری دیدم به خانهٔ خماری خیام رباعیات رباعی ۱۷۰ - خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی خیام رباعیات رباعی ۱۷۱ - در کارگه کوزه‌گری کردم رای