رباعی ۱۲۲ - این چرخ فلک که ما در او حیرانیم
رباعی ۱۲۳ - برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
رباعی ۱۲۴ - برخیزم و عزم باده ناب کنم
رباعی ۱۲۶ - تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
رباعی ۱۲۷ - چون نیست مقام ما در این دهر مقیم
رباعی ۱۲۸ - خورشید به گل نهفت مینتوانم
رباعی ۱۲۹ - دشمن به غلط گفت که من فلسفیم
رباعی ۱۳۰ - مائیم که اصل شادی و کان غمیم
رباعی ۱۳۳ - هر یک چندی یکی برآید که منم
رباعی ۱۳۴ - یک چند به کودکی به استاد شدیم
رباعی ۱۳۵ - یک روز ز بند عالم آزاد نیم
رباعی ۱۳۶ - از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن
رباعی ۱۳۷ - ای دیده اگر کور نئی گور ببین
رباعی ۱۳۸ - برخیز و مخور غم جهان گذران
رباعی ۱۳۹ - چون حاصل آدمی در این شورستان
رباعی ۱۴۰ - رفتم که در این منزل بیداد بدن
رباعی ۱۴۱ - رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
رباعی ۱۴۲ - قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
رباعی ۱۴۳ - قومی متفکرند اندر ره دین
رباعی ۱۴۴ - گاویست در آسمان و نامش پروین