فلسفه

خیام رباعیات رباعی ۷۳ - تا زهره و مه در آسمان گشت پدید خیام رباعیات رباعی ۷۴ - چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد خیام رباعیات رباعی ۷۵ - حَیّی که به قدرت سر و رو می‌سازد خیام رباعیات رباعی ۷۶ - در دهر چو آواز گل تازه دهند خیام رباعیات رباعی ۷۷ - در دهر هر آن که نیم نانی دارد خیام رباعیات رباعی ۷۸ - دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود خیام رباعیات رباعی ۷۹ - روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد خیام رباعیات رباعی ۸۰ - زان پیش که بر سرت شبیخون آرند خیام رباعیات رباعی ۸۱ - عمرت تا کی به خودپرستی گذرد خیام رباعیات رباعی ۸۲ - کس مشکل اسرار اجل را نگشاد خیام رباعیات رباعی ۸۳ - کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند خیام رباعیات رباعی ۸۴ - گرچه غم و رنج من درازی دارد خیام رباعیات رباعی ۸۵ - گردون ز زمین هیچ گلی برنارد خیام رباعیات رباعی ۸۶ - گر یک نفست ز زندگانی گذرد خیام رباعیات رباعی ۸۷ - گویند بهشت و حورعین خواهد بود خیام رباعیات رباعی ۹۰ - می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد خیام رباعیات رباعی ۹۱ - هر راز که اندر دل دانا باشد خیام رباعیات رباعی ۹۳ - هرگز دل من ز علم محروم نشد خیام رباعیات رباعی ۹۴ - هم دانه ی امید به خرمن ماند خیام رباعیات رباعی ۹۶ - یک جام شراب صد دل و دین ارزد