شماره ۴ - چون دریغ از دیده داری حسن ذات خویش را
شماره ۷ - زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
شماره ۹ - بگذار شود زیر و زبر جسم گران را
شماره ۱۲ - قرار نیست دمی چون شرار، خرده جان را
شماره ۱۴ - نیست پروای کدورت دل بی کینه ما را
شماره ۱۸ - عمر را پاس نفس باز ندارد ز شتاب
شماره ۲۰ - روز در جام می آویز که در شب می ناب
شماره ۲۱ - چو ساخت قد ترا حلقه عمر پا به رکاب
شماره ۲۴ - عمر چون از چل گذشت از وی وفاجستن خطاست
شماره ۲۶ - لعل جان بخش ترا خط دورباش آفت است
شماره ۲۹ - بی دماغان را نرنجاندن به صحبت منت است
شماره ۳۱ - باده لعلی ز لعل و شیشه از کان خوشترست
شماره ۳۲ - راحت مرگ فقیران ز اغنیا افزونترست
شماره ۳۳ - نیست شاه آن کس که او را تاج گوهر بر سرست
شماره ۳۴ - صندل بی مغز عالم گرده دردسرست
شماره ۳۵ - آنچه ما را از شراب زندگی در ساغرست
شماره ۴۱ - نیست پروای علایق طبع وحشت دیده را
شماره ۴۵ - بی سرانجامی صفا بخشد دل دیوانه را
شماره ۴۸ - بیخودی فرش است در چشم و دل بی تاب ما
شماره ۴۹ - می کند در پرده شب جلوه دایم روز ما