شماره ۵۰ - از گرانخوابی چو چشم دام آزادیم ما
شماره ۵۱ - بر زبان حرف طلب هرگز نمی آریم ما
شماره ۵۳ - به همواری توان بردن سبق از همرهان اینجا
شماره ۵۷ - ز خط اندیشه نبود چهره آن سرو قامت را
شماره ۵۸ - کجا اندیشه عقباست عقل ذوفنونت را؟
شماره ۶۲ - نلرزد چون دل از دهشت چو برگ بیدپیران را؟
شماره ۶۳ - به آسانی شود دلها مسخر گوشه گیران را
شماره ۶۵ - ز نقصان گهر باشد گران خیزی بزرگان را
شماره ۶۶ - نشاط ظاهر از دل کی برد غم های پنهان را؟
شماره ۶۹ - بلایی نیست چون دل واپسی جانهای روشن را
شماره ۷۰ - نمی گردد حجاب از دورگردی لفظ مضمون را
شماره ۷۴ - به چشم مردم آگاه، این فرسوده قالبها
شماره ۷۸ - به چشم عاقبت بین هر که خود را دید در دنیا
شماره ۷۹ - (سر تسلیم خرد بر خط جام است اینجا
شماره ۸۰ - (هر که خاموش شد از اهل بیان است اینجا
شماره ۸۶ - می تپد در جگر خاک همان طینت ما
شماره ۹۱ - حذر ز ناخن الماس نیست داغ مرا
شماره ۹۲ - فراغبال محال است راست کیشان را
شماره ۹۷ - کم کم کن آشنا به لب زخم دشنه را
شماره ۱۰ - مطلق الذاتی که او دارنده اشیاستی