شماره ۱۷۱ - ظرافت آتش افروز جدایی است
شماره ۱۷۲ - در چمن روزگار فال شکفتن خطاست
شماره ۱۷۴ - عشق هر چند مجازی است خوش است
شماره ۱۸۱ - ذات حق را چون توان در این جهان ادراک کرد؟
شماره ۱۸۸ - داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد
شماره ۱۹۰ - ساده لوحانی که رو در کنج عزلت کرده اند
شماره ۲۰۰ - بخت با ما بر خلاف راه مقصد می رود
شماره ۲۰۲ - هر که گرداند ز دنیا روی، از مردان شود
شماره ۲۰۳ - فیض روشن گوهران از ارتحال افزون شود
شماره ۲۰۶ - در وجود ما شراب تلخ باطل می شود
شماره ۲۰۸ - آسمان افتادگان را غمگساری می شود
شماره ۲۱۲ - به جز دندان کز آب زندگی چون آسیا گردد
شماره ۲۱۵ - طریق کفر و دین در شاهراه دل یکی گردد
شماره ۲۱۶ - ز پرگویی دهان هرزه گویان باز می گردد
شماره ۲۱۸ - به هر کس آسمان شد مهربان بیچاره می گردد
شماره ۲۱۹ - غم روی زمین ما را غبار دل نمی گردد
شماره ۲۲۰ - به می خشکی ز طبع زاهدان زایل نمی گردد
شماره ۲۲۵ - که جز من می تواند تا مرا گرم سخن دارد؟
شماره ۲۲۸ - به هر رنگی که باشد دل، همان صورت جهان گیرد
شماره ۲۳۲ - سیه مستان غفلت را فلک هشیار می سازد