شماره ۲۳۹ - در گریه بی رخت مژه را اختیار نیست
شماره ۲۴۰ - عمر عزیز قابل سوز و گداز نیست
شماره ۲۴۶ - صد در صد آفاق، بیابان جنون است
شماره ۲۵۵ - تواضع خصم بالادست را بی زور می سازد
شماره ۲۶۳ - چه پروا عاشق بیتاب را از سوختن باشد؟
شماره ۲۶۴ - بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی باشد
شماره ۲۶۵ - ز شهرت ناقص از کامل عیاران بیش می بالد
شماره ۲۶۶ - دلی کز خامشی روشن شود مردن نمی داند
شماره ۲۶۷ - ز بی دردی پر و بال طلب از کار می ماند
شماره ۲۷۱ - ز ماه نوگشاد عقده دلها نمی آید
شماره ۲۸۰ - بی تائمل به مقامی دل غافل نرسد
شماره ۲۸۹ - زود از خنده بی مغز دهن بسته شود
شماره ۳۰۷ - اگر ز دست تهی، کام برنمی آید
شماره ۳۱۷ - گر چه در ظاهر به زه دارم کمان اختیار
شماره ۳۲۱ - خوبان اگر چه زبده اولاد آدمند
شماره ۳۲۴ - بیداد آسمان چه خیال است کم شود
شماره ۳۲۹ - تقصیر میانش ز خم و پیچ ندارد
شماره ۳۳۰ - حاشا که طلبکار حق آرام پذیرد
شماره ۳۳۱ - جز سرکشی از آدم بی درد چه خیزد؟
شماره ۳۳۲ - از شهد جهان جز غم و تشویش چه خیزد؟