شماره ۲۷۶ - آنها که دم از گلشن اسرار زدند
شماره ۲۸۳ - اول به ره عشق خموشت سازند
شماره ۲۸۴ - مردان همه برگ ترک عالم سازند
شماره ۲۸۷ - گویند انسان علم ز هم اندوزند
شماره ۲۸۸ - نزدیکان را گر چو چراغ افروزند
شماره ۲۸۹ - آن قوم که دلبسته صورت باشند
شماره ۲۹۴ - هرکس که سخن ز قدر و مقدار کند
شماره ۲۹۵ - پیوسته فلک تهیه نیش کند
شماره ۲۹۶ - آن قوم که بر خوان سخاوت نمکند
شماره ۲۹۷ - با نام هنر به دهر، کس سر نکند
شماره ۲۹۸ - جاهل را چرخ، بخت روشن نکند
شماره ۳۰۲ - آن قوم که با عشق نه از یک جایند
شماره ۳۰۳ - ای آن که کنی سعی در اثبات وجود
شماره ۳۰۴ - در معرفت آن که عشق بر عقل افزود
شماره ۳۰۵ - گر معرفت الله نباشد مقصود
شماره ۳۰۷ - خواهم عدمی که پیش از این داشت وجود
شماره ۳۰۸ - آن را که دل از دو کون آزاد بود
شماره ۳۰۹ - فرزانه به قید شهر و کو بند بود
شماره ۳۱۷ - هرچیز که آن وسیله کام بود
شماره ۳۱۹ - مردم که ز مردمی نشانش نبود