شماره ۲۲۵ - چون طبع خرد غباری از من گیرد
شماره ۲۲۶ - جز مسکن خویش هر که جایی گیرد
شماره ۲۲۹ - چرخ آب همیشه زیر کاه اندازد
شماره ۲۳۰ - گلگشت چمن با فقرا کی سازد؟
شماره ۲۳۱ - گردون که بد و نیک رقم میسازد
شماره ۲۳۴ - در هر کاری مشقتی بوده و مزد
شماره ۲۳۶ - افتاده عشق، کی ز جا برخیزد
شماره ۲۳۹ - کو عشق که اهل درد را بشناسد؟
شماره ۲۴۰ - کو مرد که هم نبرد را بشناسد؟
شماره ۲۴۱ - مستغرق حال، قال را نشناسد
شماره ۲۴۳ - کی دهر حقیقت گل و خس پرسد
شماره ۲۴۵ - هر ذات مگو به ذات جاوید رسد
شماره ۲۴۶ - خواری، شرف مردم دانا باشد
شماره ۲۵۲ - آخر همه ناوک هدف خواهد شد
شماره ۲۶۱ - هر شاعر اگر شاعر یکتا میشد
شماره ۲۶۲ - آسوده ز صید عام کی خواهی شد
شماره ۲۶۴ - کی چرخ فروغ اختر خود داند؟
شماره ۲۶۶ - از اهل ستم چه در جهان میماند؟
شماره ۲۶۹ - قومی که محض نام انسان شدهاند
شماره ۲۷۴ - دنیا چه بود، هیچ و در او پوچی چند