شماره ۱۲۷ - ای آن که به وحدت خردت راهبرست
شماره ۱۲۸ - هرچند دلت مومن و نفست گبرست
شماره ۱۳۴ - پروردن عشق با خرد هر دو نکوست
شماره ۱۳۵ - عالم همه پرتوی بود از رخ دوست
شماره ۱۳۶ - زاهد گوید کلامم از دفتر توست
شماره ۱۳۷ - ای عشق که جنگ عالمی بر سر توست
شماره ۱۴۰ - خورشید به تابش ضیایی گروست
شماره ۱۴۳ - قومی که شناسند تعلق با کیست
شماره ۱۴۷ - نشنیده خرد که عشق را کالا چیست
شماره ۱۴۸ - کس را چه خبر که عالم بالا چیست
شماره ۱۴۹ - در سینه دلت کام چه میداند چیست
شماره ۱۵۴ - گر عقل رمید، عشق دلبر باقیست
شماره ۱۵۵ - در دیده عارفان گل و بید یکیست
شماره ۱۵۶ - در پیش تو دیوانه و فرزانه یکیست
شماره ۱۶۴ - دانی که چرا قضا چو نقش تو نگاشت
شماره ۱۶۵ - گر نخل نشاندهای ثمر خواهی داشت
شماره ۱۶۶ - تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت
بخش ۶۰ - نادری کازرونی
شماره ۱۷۸ - هرچند به ملک تن بود صاحب تاج
شماره ۱۸۲ - کرد آن که کشید طرح دنیای فراخ