شماره ۱۸۳ - گفتی که به جز حیله نباشد فن چرخ
شماره ۱۸۴ - بگزیده و نگزیده درین باغ مراد
شماره ۱۸۹ - شاه آلو را به نیک و بد نتوان داد
شماره ۱۹۴ - وصل چو تویی در آرزو کی گنجد؟
شماره ۱۹۶ - هر کام که در جهان میسر گردد
شماره ۲۰۰ - در وادی عشق، مرد میباید، مرد
شماره ۲۰۱ - گردون خود را گرچه سخی پندارد
شماره ۲۰۲ - آن کس که وطن به چرخ اعلا دارد
شماره ۲۰۵ - مه ساغر بیشراب بر کف دارد
شماره ۲۰۶ - زین دجله که طوفان به سر پل دارد
شماره ۲۰۷ - بر فرّ هما، لبم تبسم دارد
شماره ۲۱۱ - در زشت و نکو، زمانه دستی دارد
شماره ۲۱۲ - با جوهر ذات، هرکه یاری دارد
شماره ۲۱۴ - عاقل به درش ز دل سراغی دارد
شماره ۲۱۶ - کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
شماره ۲۱۷ - قدسی که غم عشق تو بنیادش برد
شماره ۲۱۸ - هر چیز که از کون و مکان میگذرد
شماره ۲۲۲ - غمدیده، فریب سور عالم نخورد
شماره ۲۲۳ - هر صبح، فلک کم هر اختر گیرد
شماره ۲۲۴ - هرکس که پی بخت سیاهش گیرد