شماره ۶۴۷ - از کس نبود هراس در تنهایی
شماره ۶۴۹ - با رستم گُرد اگر هماورد تویی
شمارهٔ ۵ - مشکلات راه کشمیر و کوه پیرپنجال
شمارهٔ ۲۲ - صدای سروش برای ثناگستری چمن کشمیر
شمارهٔ ۲۳ - در تعریف پیرپنجال
شمارهٔ ۳۴ - در مذمّت سخنناشناسان
بخش ۳ - کسی را که در طبع انصاف نیست
بخش ۴ - بود لفظ چون شیر و معنی شکر
بخش ۱۴ - مرا بود از دوستان دوستی
بخش ۲۱ - سزد گر به مهرش کند دل هوس
مناجات ۶ - الهی در جلال رحمانی، در کمال سبحانی، نه محتاج زمانی و نه آرزومند مکانی، نه کس به
مناجات ۸ - الهی از آنچه نخواستی چه آید، و آنرا که نخواندی کی آید، ناکشته را از آب چیست، و ن
مناجات ۱۰ - الهی هر که ترا شناسد کار او باریک و هر که ترا نشناسد راه او تاریک، تو را شناختن
مناجات ۱۶ - الهی تو دوستان را به دشمنان می نمایی، درویشان را غم و اندوه دهی، بیمار کنی و خود
مناجات ۳۲ - الهی روزگاری ترا می جستم خود را می یافتم، اکنون خود را میجویم و ترا می یابم.
مناجات ۴۴ - الهی کار آن کس کند که تواند، عطا آن کس بخشد که دارد، پس بنده چه تواند و چه دارد
مناجات ۱۰۹ - الهی تو دوختی در پوشیدم و آنچه در جام ریختی نوشیدم هیچ نیامد از آنچه میکوشیدم.
مناجات ۱۱۸ - الهی از یادگار فردی ماند و از عُمر گذشته دردی ماند و از جسم پوسیده گردی و از حسر
مناجات ۱۱۹ - الهی اگر توبه به بیگناهی است پس در این جهان تایب کیست و اگر به پشیمانی است پس در
مناجات ۱۳۸ - الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواس