بخش ۴ - اشارت به معنی تنزیه که متقضای عقل و تشبیه که موجب سمع است با تنبیه بر آنکه کمال در مرتبه جمع است
بخش ۳ - در بیان آنکه حقیقت حضرت حق سبحانه و تعالی هستی ساذج است و وجود مطلق
بخش ۲ - اشارت به تنزیه و تقدس حضرت حق سبحانه و تعالی
فصل پنجاه و ششم - اکمل الدیّن گفت مولانا را عاشقم
فصل پنجاه و پنجم - فرمود که خاطرت خوش است و چونست
فصل پنجاه و سوم - فرمود اولّ که شعر میگفتیم داعیۀ بود عظیم
فصل پنجاهم - همه چیز را تا نجویی نیابی، جز این دوست را تا نیابی نجویی
فصل چهل و یکم - این کسانی که تحصیلها کردند و در تحصیلند میپندارند
فصل چهلم - ما همچون کاسهایم بر سر آب رفتن کاسه
فصل سی و هشتم - حسام الدیّن ارزنجانی پیش از آنک بخدمت فقرا رسد
فصل سی و سوم - دیدمش بر صورت حیوان وحشی و علیه جلد الثعلب
فصل بیست و نهم - سری هست که بکلاه زریّن آراسته شود و سری هست
فصل بیست وچهارم - شخصی درآمد فرمود که محبوبست
فصل بیست و دوم - فرمود که جانب توقات میباید
فصل بیستم - شریف پای سوخته گوید
فصل پانزدهم - فرمود که هرک محبوبست خوبست
فصل چهاردهم - در آدمی عشقی ودردی و خارخاری و تقاضایی هست
فصل سیزدهم - شیخ ابراهیم گفت که سیف الدین فرخّ چون
فصل یازدهم - مشتاقیم الا چون میدانیم که شما
فصل هشتم - گفتیم آرزو شد او را که شما را ببیند