شماره ۳۳۸ - ما عاشق و رند و جان فشانیم
شماره ۳۴۸ - شهباز لامکانم من در مکان نگنجم
شماره ۳۵۱ - غرق بحر وحدتیم، من، من نیم
شماره ۳۵۵ - من درون درد درمان یافتم
شماره ۳۸۱ - دو عالم پرتوی از نور ذانم
شماره ۳۸۴ - ما رند خراباتی بی نام و نشانیم
شماره ۴۰۰ - ما حاوی سرکن فکانیم
شماره ۴۰۵ - مبداء خلقت بامر کن فکان من بوده ام
شماره ۴۰۷ - من ذات بحت مطلقم، هم وصف و هم اسماستم
شماره ۴۱۳ - پیداست حسن دوست ز ذرات کن فکان
شماره ۴۲۲ - مرآت روی دوست نظرکن جهان ببین
شماره ۴۳۱ - تا بما دیدی جمال خویشتن
شماره ۴۵۰ - فی مقامی این کیف، این این
شماره ۴۶۷ - یک رو که درصد آینه بینی هرآینه
شماره ۴۷۰ - رویت چو آفتابی پیدا بود همیشه
شماره ۴۷۴ - من آفتاب وحدتم تابان بانسان آمده
شماره ۶ - مائیم مجرد از اضافات و نسب
شماره ۲۲ - آنجا که منم نه ذات باشد نه صفات
شماره ۲۳ - ظاهر ز مظاهر جهات ذات منست
شماره ۴۰ - جامی که می دو کون را جاست منم