شماره ۹۵ - با دل گفتم تو را چه می رنجاند
شماره ۹۶ - از دل همه ساله درد حاصل باشد
شماره ۹۸ - آن یار که منزلگه او قلب آمد
شماره ۱۰۴ - «اوحد» دیدی که هرچ دیدی هیچ است
شماره ۱۰۹ - فریاد رسی نیست کسی را از کس
شماره ۱۱۰ - آنجا که صفای دل بود دایهٔ عیش
شماره ۱۱۲ - ای دل چو خراب گشتی آباد شوی
شماره ۱۱۵ - گر در ره دوست پایدار آید دل
شماره ۱۱۸ - دل با غم اگر بساختی شادستی
شماره ۱۱۹ - عشق است که کیمیای فقر است دَروُ
شماره ۱۴۱ - ایزد زقناعت چو مرا گنجی داد
شماره ۱۴۵ - در کوی قناعت ارچه دیر آمده ایم
شماره ۱۴۹ - آیا تو ز نادانی و سرگردانی
شماره ۱۵۵ - من قال بانّ جوهر الفقر عرض
شماره ۱۶۰ - درد ره فقر به زهَر درمان است
شماره ۱۶۳ - امروز بده بدان جهانی که به است
شماره ۱۶۸ - عالم همه سر به سر گدایان دارند
شماره ۱۷۹ - دانی چه بود جان و جهانِ درویش
شماره ۱۸۰ - دستِ دل ما هر چه تهی تر خوش تر
شماره ۱۸۱ - شاهان همه دولت از فقیران طلبند