شماره ۲۶۰ - دنیا گذران است به هر بیش و کمی
شماره ۲۶۱ - گر می خواهی که سرّ اوحی بینی
شماره ۲۶۲ - سرمایهٔ عمر ابن آدم نفسی است
شماره ۲۶۳ - تا در نرسد وعده هر کار که هست
شماره ۲۶۴ - چون هستی تو به نیستی آلوده است
شماره ۲۷۰ - جان در تن تو نفس شماری بیش است
شماره ۲۷۴ - آن نیست جهان و جان که پنداشته ای
شماره ۲۷۹ - از سود و زیان خود به در نتوان بود
شماره ۲۸۰ - گر عمر بود تو را فزون از پانصد
شماره ۲۸۶ - با آنچ گسستنی است در پیوستی
شماره ۲۸۷ - هر چیز که او گفت چنان است همه
شماره ۲۸۸ - زنهار مگو که رهروان نیز نیند
شماره ۱ - تا زآینه زنگ را کسی نزداید
شماره ۶ - زآن باده که در مجلس آن شاه دهند
شماره ۹ - می باید ساختن گرت برگ صفاست
شماره ۱۰ - بگذار بدی که در من از وی صد نیست
شماره ۱۲ - چون می دانی که بودنیها بوده است
شماره ۱۳ - در حرف وجود جز خرد را مپسند
شماره ۱۶ - دین داری را ز بت پرستی بشناس
شماره ۱۹ - چون یک نفس از وجود خود برگذرم