شماره ۲۷ - نزدیک کسی که عاقل و هشیار است
شماره ۲۸ - بیگانه و آشنایی خویش توی
شماره ۲۹ - تو آلت فعل و در میان هیچ نئی
شماره ۳۳ - گر زانک شنیده ای زمردان دو سه پند
شماره ۳۷ - تا بستهٔ جان و خستهٔ تن باشم
شماره ۳۹ - ای دل چو به کوی وصل گشتی دمساز
شماره ۴۱ - گر صید عدم شوی زخود رسته شوی
شماره ۴۳ - این ره نبرد مگر به سر ناپاکی
شماره ۴۹ - اندیشهٔ مرگت زچه بگداخت جگر
شماره ۵۲ - شک نیست از آنجا که طریق خرد است
شماره ۶۷ - دلدار طلب مکن که دلدار نماند
شماره ۷۳ - هشیار دلم در آمد از مستیها
شماره ۷۴ - تا رخت جهان همی بود بر خرِما
شماره ۷۶ - میدان فراخ عمر بی تنگی نیست
شماره ۷۷ - عاشق چو به کار خویشتن در نگریست
شماره ۷۸ - گر عالم را زبهر تو آرایند
شماره ۸۰ - آنها که زدام بُت پرستی جستند
شماره ۸۱ - هرگه که دل از بند جهان برخیزد
شماره ۸۳ - از آخر عمر اگر کسی یاد کند
شماره ۸۴ - ناساخته کار این جهان ساخته گیر