فلسفه

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۸۷ - عیش و طرب جهان فانی همه هیچ اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۹۰ - زاهد زورع بر سر هر شی نرسد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۹۷ - گردون که ازو هر چه دلم خواست نشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۹۸ - کی ره سوی عشق عقل آگاه برد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۰۳ - هر چند که صبح عیش ما کم بدمد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۱۳ - رسوایی ما ز تنگدستی خیزد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۱۵ - خوشباش که غم کلید شادی باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۱ - گر عشق بنای جان ز بنیاد برد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۲ - خوش آنکه دمی زمانه یارم باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۵ - هر کس که به دقن بدندان نگزید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۷ - گر دل ز غبار غم درون پاک کند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۹ - می خور که حیات جاودانت بدهند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۳۱ - گر حسن چون حسن شیرین ننمود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۴۷ - می خور که فلک نقد بقا میدزدد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۵۷ - در هودج عشق عقل واپس نرسد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۱ - دل آینه دار ترک و تاجیک بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۲ - اهلی که ره علم و هنر میسپرد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۴ - گر کشته شویم بر تو باری نرسد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۷ - بر چرخ نه هر ستاره یی زهره بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۸ - عیش و طرب از مایه هستی خیزد