شماره ۴ - ز سیر قدر بهار و خزان شود پیدا
شماره ۷ - دهقان که ز ما بیش خرد حاصل ما را
شماره ۱۷ - دلیل بادیه دیوانگی بس است مرا
شماره ۳۹ - شد فزون بیغم شکست خاطر دلگیر ما
شماره ۴۲ - عقد گوهر چون صدف در آستین داریم ما
شماره ۴۶ - سینه صافند به هم عاقل و دیوانه ما
شماره ۴۸ - گر به ما فاش شود معنی نادانی ما
شماره ۵۰ - الفت نمی کنند به کس دل دویده ها
شماره ۷۰ - چون دلم دیوانه عاقل نمایی برنخاست
شماره ۷۴ - نشان زخم که جویی سوار بسیار است
شماره ۷۵ - از می تجربه میخانه افلاک پر است
شماره ۷۸ - بزم خاموشی است مطرب را نوای دیگر است
شماره ۹۵ - محبت خانه زاد سینه ماست
شماره ۹۶ - بهار رفته گل باغ جانفشانی ماست
شماره ۱۰۰ - بیاض ساده دیوانگی کتاب من است
شماره ۱۰۴ - درد دوا فروش طبیب دل من است
شماره ۱۲۳ - کشت جهان ز نشو و نما پاک مانده است
شماره ۱۲۴ - سربلندیها غباری بوده است
شماره ۱۳۶ - گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است
شماره ۱۴۲ - دل از خواری ببالد عزتش هست