فلسفه

مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴ - ز دار ملک جهان روی در کشید وفا مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵ - ز دور جنبش این چرخ سیمگون سیما مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۸ - رخش امل متاز که ایام توسن است مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۹ - باد صبح است که مشاطه جعد چمن است مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۱۷ - عافیت رخت از جهان برداشت مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۲۰ - دلی که تحفه تو جان مختصر سازد مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۲۲ - این نادره بین باز کز ایام بر آمد مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۲۸ - طارم زر بین که درج در مکنون کرده اند مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۴ - شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکند مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۵ - گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکند مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۶ - این خر جبلتان که قدم بر قدم نهند مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۸ - مرا که کار غم عشق یار خواهد بود مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۳۹ - مرا چو دل به جوانی ز غم جدا نبود مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۴ - کام روان باد دل شهریار مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۶ - دوش که شد ماه نهان در غبار مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۴۷ - ای لعل تو دستگیر شکر مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۳ - تر دامنی که ننگ وجودست گوهرش مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۶ - امن الرقیب نوائب الایام مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۷ - تا دار ملک زان سوی عالم بساختم مجیرالدین بیلقانی قصاید شماره ۵۸ - هر شب که سر به جیب تحیر فرو برم