فلسفه

جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۴۹ - فریاد ز جور دشمن و فرقت دوست جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۵۲ - ایام بهار و گل و خرّم روزیست جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۹۵ - گل می رود و وداع گل باید کرد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۹۶ - گفتم که جهان مگر وفا خواهد کرد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۹۷ - گل رفت وداع گل ز جان باید کرد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۰۶ - آن دوست که آرام دل ما باشد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۰۹ - بیچاره دلم زبون گردون باشد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۳۶ - فریاد ز دست جور این چرخ کبود جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۴۰ - تا چرخ دگر روی به کار که نهد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۴۱ - از چرخ بجز جفا چه دربار آید جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۴۸ - آمد گه بلبل و گل و فصل بهار جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۷۰ - ای چرخ و فلک چرا نسازی با کس جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۷۹ - از دل نالم یا ز فلک یا ز فراق جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۹۶ - وقتست که بر سرم کنی باران گل جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۵۷ - پیوسته ز گردش فلک می نرهیم جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۶۲ - زنهار که دل منه تو بر حال جهان جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۸۱ - با خصم بگو چند کنی مکر و فسون جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۳۱۲ - از عمر عزیز حاصلم چیست بگو جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۳۳۱ - ما ها همه شیرینی و لطف و نمکی جهان ملک خاتون در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها شماره ۲۰ - هرچند جهان کرد شهان را در گل