متون کلاسیک فارسی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مولوی دفتر اول بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم کرم کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست سعدی باب اول در سیرت پادشاهان حکایت ۲۲ - یکی را از ملوک مرضی هایل بود که اِعادتِ ذکرِ آن ناکردن اَوْلیٰ نصرالله منشی باب ابن الملک و اصحابه بخش ۳ - روزی بر لفظ ملک زاده رفت که کارهای این سری بمقادیر آن سری منوط است و بکوشش و جهد آدمی تفاوتی بیشتر ممکن نشود، و آن لوی تر که خردمند در طلب آن خوض ننما هجویری باب التصوّف - ذو النون مصری رحمةاللّه علیه گوید: «الصُّوفیّ إذا نَطَقَ أبانَ نُطقُه مِنَ الحَق هجویری بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم الکلام فی السُّکر و الصَحْو مولوی المجلس الثالث حکایت - آورده اندکه پادشاهی بود، عالمی، عادلی، خدای ترسی، رعیت پرسی خداوندا! پادشاه عهد ما را برداد و عدل و انصاف ثابت دار و آن پادشاه را اميران بودند. بعضی ا عنصری بلخی بحر خفیف شماره ۶۰ - کار زرگر به زر شود بر راه سعدالدین وراوینی باب ششم داستان درخت مردم پرست سعدالدین وراوینی باب هشتم در شتر و شیرِ پرهیزگار عبادی مروزی مناقب الصوفیه بخش ۳ - فصل: در بیان تصوف محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۱۰۴ - خواجه عمادالدین محمدبن العباس رحمةاللّه علیه گفت کی من هفت ساله بودم کی از پدر شنودم کی گفت: کدبانو ماهک دختر رئیس میهنه گفت: یک روز شیخ بوسعید در میه محمد بن منور فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته حکایت ۵ - شیخ ابوسعید قدس اللّه روحه العزیز در طوس بود و شیخ چون برون می‌آمد استاد ابوبکر بوداع با شیخ بیرون آمد، شیخ او را هرچند باز می‌گردانید باز نمی‌گشت، شی محمد بن منور فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته حکایت ۷۳ - وقتی شیخ قدس اللّه روحه العزیز در میهنه مجلس می‌گفت، در میانۀ مجلس درویشی در رسید از ماورالنهر و درمجلس بنشست و سه روز خدمت بجای آورد و هر روز در مجلس محمد بن منور فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته حکایت ۱۰۶ - خواجه مصعد پسر خواجه امام مظفر حمدان نوقانی گفت کی یک روز شیخ بوسعید قدس اللّه روحه العزیز با پدرم نشسته بودند. پدرم شیخ را گفت صوفیت نگویم و درویشت ن غزالی رکن دوم - رکن معاملات بخش ۵۸ - اصل ششم