مدح

امیر معزی قصاید شماره ۱۲۴ - بتان چین و ختن سروران درگاهند امیر معزی قصاید شماره ۱۲۵ - ز بهر عید نگارا همی چه سوزی عود امیر معزی قصاید شماره ۱۲۶ - ایا شهی‌ که چو تو کس ندید و کس نشنود امیر معزی قصاید شماره ۱۲۸ - اگر چه خرمی عالم از بهار بود امیر معزی قصاید شماره ۱۲۹ - تا دلم عاشق آن لعل شکربار بود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۰ - تا بنفشستان جانان گرد لالستان بود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۱ - تا جهان باشد خداوندش ملک سلطان بود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۴ - آمد آن فصلی ‌کزو طبع جهان دیگر شود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۵ - ای خداوندی که گر عزم تو بر گردون شود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۷ - تا شه عالم به بهروزی و پیروزی رسید امیر معزی قصاید شماره ۱۳۹ - برمعین دین پیغمبر مبارک باد عید امیر معزی قصاید شماره ۱۴۱ - گوهر سلجوق کز نور بخارا در رسید امیر معزی قصاید شماره ۱۴۳ - بنازد جان اسکندر به سلطان جهان سنجر امیر معزی قصاید شماره ۱۴۴ - ای به سلطانی نشسته با فتوح و با ظفر امیر معزی قصاید شماره ۱۴۶ - قمر شد با سر زلفش مقامر امیر معزی قصاید شماره ۱۴۷ - فرخنده باد عید شهنشاه دادگر امیر معزی قصاید شماره ۱۴۸ - رمضان شد چو غریبان به سفر بار دگر امیر معزی قصاید شماره ۱۴۹ - نه بود و نه هست و نه باشد دگر امیر معزی قصاید شماره ۱۵۱ - باز آمد از شکار به پیروزی و ظفر امیر معزی قصاید شماره ۱۵۲ - عید عرب و سنت و آیین پیمبر