مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۷۲ - کف دست موسای پیغمبرست امیر معزی قصاید شماره ۷۳ - چه صورت است که بی‌جان بدیع رفتارست امیر معزی قصاید شماره ۷۴ - با من امروز آن شکر لب را زبانی دیگرست امیر معزی قصاید شماره ۷۷ - ای آفتاب شاهی تخت آسمان توست امیر معزی قصاید شماره ۷۸ - سروی به‌راستی چو تو در جویبار نیست امیر معزی قصاید شماره ۷۹ - هر دل که جای دوستی شهریار نیست امیر معزی قصاید شماره ۸۱ - عالم چو بوی عافیت شهریار یافت امیر معزی قصاید شماره ۸۲ - یاد باد آن شب‌ که یارم دل ز منزل برگرفت امیر معزی قصاید شماره ۸۵ - چون خُلد شد خراسان با شادی مُخلٌد امیر معزی قصاید شماره ۸۶ - تا جهان باشد خداوند جهان خاتون بود امیر معزی قصاید شماره ۸۷ - ماه‌کند بر فلک ستایش آن خَدّ امیر معزی قصاید شماره ۸۸ - به فال فرخ و روز مبارک از بغداد امیر معزی قصاید شماره ۸۹ - ای شاد ز تو خلق و تو از دولت خود شاد امیر معزی قصاید شماره ۹۰ - از دولت عالی به سعادت ستدم داد امیر معزی قصاید شماره ۹۱ - در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد امیر معزی قصاید شماره ۹۲ - خلعت سلطان عالم آفتاب دین و داد امیر معزی قصاید شماره ۹۳ - ای آمده ناگه به نشابور ز بغداد امیر معزی قصاید شماره ۹۵ - ای صلاح ملک و دین در عالم‌ کون و فساد امیر معزی قصاید شماره ۹۶ - بقای شهریار تاجور باد امیر معزی قصاید شماره ۹۷ - همیشه دولت و اقبال شاه سنجر باد