مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مجد همگر قصاید شماره ۹ - تا بر گلت ز سبزه نگهبان نشسته است مجد همگر قصاید شماره ۱۰ - چو عکس روی تو پرتو بر آسمان انداخت مجد همگر قصاید شماره ۱۱ - تو را چو در همه عالم به حسن یکتانیست مجد همگر قصاید شماره ۱۸ - جهان مسخر حکم خدایگانی باد مجد همگر قصاید شماره ۲۳ - ای جمال تو رونق گلزار مجد همگر قصاید شماره ۲۶ - الا یا مشعبد شمال معنبر مجد همگر قصاید شماره ۲۹ - به فال فرخ و روز خجسته سوی عراق مجد همگر قصاید شماره ۳۱ - خجسته بادا فصل ربیع و گردش سال مجد همگر قصاید شماره ۳۳ - از نام شاهزاده دلم برگرفت فال مجد همگر قصاید شماره ۳۵ - خدایگان سلاطین شهنشه اعظم مجد همگر قصاید شماره ۳۸ - شد چشم جهان روشن و جانها همه خرم مجد همگر قصاید شماره ۴۰ - شب وداع چو بنمود چرخ آینه گون مجد همگر قصاید شماره ۴۱ - چند در دل آتش سود ای جانان داشتن مجد همگر قصاید شماره ۴۳ - سپیده دم چو دمیدن گرفت بوی چمن مجد همگر قصاید شماره ۴۴ - زهی انا مل و کلکت گره گشای جهان مجد همگر قصاید شماره ۴۵ - چیست آن گوهر که می زاید ز دو دریا روان مجد همگر قصاید شماره ۴۶ - زندگانی شهریار زمین مجد همگر قصاید شماره ۴۷ - فخر دارد پارس بر کل اقالیم زمین مجد همگر قصاید شماره ۴۸ - زمین به امن شد آراسته زمان به امان مجد همگر قصاید شماره ۴۹ - ای تو به جاه خسرو صاحب نشان شده