شمارهٔ ۳۰۵ - در عذر بدمستی خویش
شمارهٔ ۳۲۹ - ستایش ملکالشعرا ارشدالدین
شمارهٔ ۳۴۹ - در بیان هنرهای خود و جهل ابناء عصر
شمارهٔ ۳۵۹ - در افلاس و رنجوری خود
شمارهٔ ۳۶۹ - در ریاضت خاطر
شمارهٔ ۳۷۰ - مذمت ممدوحی که وعدهٔ صله بدو داده و وفا نکرده
شمارهٔ ۳۹۴ - در مدح
شمارهٔ ۳۹۷ - زینالدین عبدالله از استر افتاده و حکیم به عیادت او نرفته بود این قطعه در عذر تقصیر خویش گفته
شماره ۴۰۲ - پارگکی کاه و نبیذم فرست
شمارهٔ ۴۳۵ - انوری در جواب شجاعالدین خالد بلخی گفته و عذر تقصیر خواسته است
شمارهٔ ۴۳۶ - ستایش سرای مجدالدین ابوالحسن عمرانی
شمارهٔ ۴۴۱ - در قناعت
شمارهٔ ۴۵۵ - در مدیح
شمارهٔ ۴۶۲ - در هجا
رباعی ۱۹ - سیاره به خدمت سپرد خاک درت
رباعی ۱۱۳ - آن نور که ملک یافت از روی تو فرد
رباعی ۳۹ - مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوست
رباعی ۸۲ - اقبال تمام پاک دینان دارند
رباعی ۱ - آن دل که شد او قابل انوار خدا
رباعی ۴ - آن لعل سخن که جان دهد مرجان را