شماره ۱۱ - تا چشم بود به جام جمشید ترا
شماره ۳۸ - یاری که به صورت و به سیرت ملکیست
شماره ۴۴ - ما را سوی معشوق اگر میل و هواست
شماره ۸۶ - ظهور بخشش حق را ذریعه بی سببی ست
شماره ۲۳۴ - مرد آن که در هجوم تمنا شود هلاک
شماره ۱۶۳ - بی ساخته در اهل کرم رسم کرم نیست
شماره ۳۲۹ - هر که غافل یک نفس شد صاحب دم کی شود؟
شماره ۳۳۲ - صفای وقت جهان چون به ما نمی خواهد
شماره ۳۹۰ - چرخ با ما دل مصفا گر نباشد گو مباش
شماره ۲۲ - ما را ز عنایتش جمیلست جمال
شماره ۲۱۱ - تا نئی از قید جان و تن خلاص
شماره ۲۸ - هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گوید
شمارهٔ ۳۵ - ایضا در مدح بهرام شاه گفته است
شماره ۶۴ - پرنس ارفع دولت جهان هوش و خرد
شماره ۱۶۲ - ادیب گفت بر اندام ملک و پیکر دین
شماره ۳ - کشاورزی از هر طرف دشت کاو
شماره ۲۱ - هرکس که ز لطف تو ستمگر شاد است
شماره ۷۷ - گرم حاجت آمد به تعریف تو
شماره ۶ - زهی یافته دین و دولت زتو
شمارهٔ ۱۲ - این قصیده نیز بعد از معاودت مکه به احمدآباد گجرات در مدح شاهزاده همایون نژاد شاهزاده مراد گفته شده