شماره ۲ - جهدی بنما تا بشناسی حق را
شماره ۲۲۲ - صوفی، اگرت هوای کشف است و یقین
بخش ۲۶ - حکایت
بخش ۶۵ - در بیان آنکه هر سخن اگرچه مضحکه است و بیحاصل چون آنرا ولی خدا فرماید گفتن جد محض شود و آن سخن بیفائده پر فایده گردد و در تقریر آنکه خدای تعالی با پیغمبر فرمود که امت تو از همه امتها بهتر اند و عنایت در حق ایشان از هرچه بیشتر است از آنکه پیشنیان را بسبب انکارشان هلاک کردم بعضی را بطوفان بعضی را بباد و بعضی را بخسف تا امت تو این همه را بشنوند و ادب گیرند و آنچنان انکار نیارند امت مرحومه از این وجه اند.
بخش ۳۰ - خاقانی شیروانی
بخش ۸۵ - کمال اصفهانی
فصل ۸۶
فصل ۱۸۵
حکایت ۴۳ - در آن وقت کی شیخ بوسعید به نشابور بود مؤذن مسجد مطرز یک شب بر مناره قرآن میخواند و در آن همسایگی ترکی بیمار بود، ترک را آواز مؤذن خوش آمد، بسیاری بگر
حکایت ۶۰ - شیخ بوسعید گفت ما در سرخس پیش پیر بوالفضل بودیم. یکی درآمد و گفت لقمان را نالندگی پدید آمده است و فرومانده و گفت مرا برباط بورجا برید. سه روزست تا آنج
شماره ۲۲ - شیخ گفت آن پیر را گفتند که دعایی در کار ما کن. گفت: اختیارُ ماجری لک فی الازل خی
حکایت ۹ - و بعد از وفات شیخ بروزی چند یکی از بزرگان شیخ را بخواب دید بر تخت نشسته و میگفت من ثبت نبت هرکه از شما ازین پس بر آنچ میرفته است درین حدیث ثبات گیرد
شماره ۵۶ - آنان که بخوان رزق روزی خوارند
بخش ۲ - ابراهیم بن ادهم
بخش ۵ - ابومحفوظ معروف بن فیروز الکرخی
بخش ۹ - ابوسلیمان داودبن نصیرالطائی
بخش ۳۰ - ابوبکر احمد بن نصر الزَّقاق الکبیر
بخش ۵۰ - خیرالنسّاج
بخش ۵۸ - ابوبکر محمّد بن علی الکَتّانی
بخش ۵۹ - ابویعقوب اسحق بن محمّد النهرجوری