مواعظ اخلاقی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

همام تبریزی رباعیات شماره ۲ - جهدی بنما تا بشناسی حق را حزین لاهیجی رباعیات شماره ۲۲۲ - صوفی، اگرت هوای کشف است و یقین حزین لاهیجی صفیر دل بخش ۲۶ - حکایت سلطان ولد ولدنامه بخش ۶۵ - در بیان آنکه هر سخن اگرچه مضحکه است و بیحاصل چون آنرا ولی خدا فرماید گفتن جد محض شود و آن سخن بیفائده پر فایده گردد و در تقریر آنکه خدای تعالی با پیغمبر فرمود که امت تو از همه امتها بهتر اند و عنایت در حق ایشان از هرچه بیشتر است از آنکه پیشنیان را بسبب انکارشان هلاک کردم بعضی را بطوفان بعضی را بباد و بعضی را بخسف تا امت تو این همه را بشنوند و ادب گیرند و آنچنان انکار نیارند امت مرحومه از این وجه اند. رضاقلی خان هدایت روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما بخش ۳۰ - خاقانی شیروانی رضاقلی خان هدایت روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما بخش ۸۵ - کمال اصفهانی عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۸۶ عین‌القضات همدانی لوایح فصل ۱۸۵ محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۴۳ - در آن وقت کی شیخ بوسعید به نشابور بود مؤذن مسجد مطرز یک شب بر مناره قرآن می‌خواند و در آن همسایگی ترکی بیمار بود، ترک را آواز مؤذن خوش آمد، بسیاری بگر محمد بن منور فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته حکایت ۶۰ - شیخ بوسعید گفت ما در سرخس پیش پیر بوالفضل بودیم. یکی درآمد و گفت لقمان را نالندگی پدید آمده است و فرومانده و گفت مرا برباط بورجا برید. سه روزست تا آنج محمد بن منور منقولات شماره ۲۲ - شیخ گفت آن پیر را گفتند که دعایی در کار ما کن. گفت: اختیارُ ماجری لک فی الازل خی محمد بن منور فصل سیم - در کرامات وی در حیات و وفات حکایت ۹ - و بعد از وفات شیخ بروزی چند یکی از بزرگان شیخ را بخواب دید بر تخت نشسته و می‌گفت من ثبت نبت هرکه از شما ازین پس بر آنچ می‌رفته است درین حدیث ثبات گیرد کلیم کاشانی رباعیات شماره ۵۶ - آنان که بخوان رزق روزی خوارند ابوعلی عثمانی باب دوم بخش ۲ - ابراهیم بن ادهم ابوعلی عثمانی باب دوم بخش ۵ - ابومحفوظ معروف بن فیروز الکرخی ابوعلی عثمانی باب دوم بخش ۹ - ابوسلیمان داودبن نصیرالطائی ابوعلی عثمانی باب دوم بخش ۳۰ - ابوبکر احمد بن نصر الزَّقاق الکبیر ابوعلی عثمانی باب دوم بخش ۵۰ - خیرالنسّاج ابوعلی عثمانی باب دوم بخش ۵۸ - ابوبکر محمّد بن علی الکَتّانی ابوعلی عثمانی باب دوم بخش ۵۹ - ابویعقوب اسحق بن محمّد النهرجوری