غزل ۴۸۲۵ - درد پیری را جوانی می کند درمان و بس
غزل ۶۴۹۳ - غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو
شماره ۴۱ - لعل از کان بدخشان، گوهر از عمان طلب
شماره ۶۲ - گذشت عمر و نگردید پخته طینت ما
شماره ۶۹ - غم روزی نخورد هر که دلش آزاده است
شماره ۱۱۱ - دل هر کس که مسلم ز علایق رسته است
شماره ۱۵۷ - موج خطر سفینه اهل توکل است
شماره ۳۰۵ - شود رد خلایق هر که را الله می خواهد
شماره ۴۵۷ - هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شود
شماره ۵۷۲ - پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنی
شماره ۵۸۱ - کند چه نشو و نما دانه زمین گیری
شماره ۵۹۳ - تا چو سرزلف صد شکست نیابی
شماره ۲۸۰ - بی تائمل به مقامی دل غافل نرسد
شماره ۳۲۶ - از خود گسسته، بار به دنیا نمی شود
شماره ۴۷۷ - دل چو روشن گشت در غمخانه دنیا ممان
شماره ۱۰۰۲ - بدان دلفریبی که گیتی نماید
شمارهٔ ۳۸ - در ستایش مردانگی و جنگجویی
شمارهٔ ۱۲ - تأسف بر سپید شدن موی
فصل پنجاه و نهم - مَافُضِّلَ اَبُوْبَکْرٍ بِکَثْرَةِ صَلوةٍ وَصَوْمٍ وَصَدَقَةٍ وُقِرَّ بِمَافِي قَلْبِهِ
الحمدلله صانع العالم بغير آلة