در عالم موسیقی، “رضا یزدانی” آلبومی منتشر کرد به نام “ساعتا خوابن”. یکی از قطعات این آلبوم “کسی از ما جهان آرا نمیشه” است. چند روز پیش به یکی از بچه های دهه ی هفتاد پیشنهاد دادم که این قطعه رو گوش کنه. اولین چیزی که گفت این بود که: «جهان آرا کیه؟» من انگشت حیرت به دندان گرفتم که چطور نمیدونی که جهان آرا کیه؟ پس توی این مدرسه ها و دانشگاه ها چی یاد میگیرین؟ خواستم داده های ذهنی ام رو سازمان دهی کنم تا جهان آرا رو براش معرفی کنم. ولی، خاک سیاه بر سرم شد که دیدم اصلا خبری از داده های ذهنی نیست و من با این همه ادعا چیزی از محمد جهان آرا نمی دونم که قابل بیان باشه. فقط اینکه از فرماندهان سپاه و از مدافعان خرمشهر بوده. خودم رو جمع کردم و گفتم:« آهنگ “ممد نبودی ببینی” رو شنیدی؟» گفت: «آره» گفتم: «ممد همون محمد جهان آراست» گفت: «آهان». کسی از ما جهان آرا نمیشه حتی یه قهرمان تو نسل من نیست هوا انقد آلودست که انگار نیازی به شیمیایی شدن نیست ما صبر کردیم واسه فردای بهتر ما صبر کردیم ولی فردا نمیشه جهان ما قد خرمشهر هم نیست کسی اینجا جهان آرا نمیشه نمی گیره کسی دستای ما رو داریم با چشم بسته راه میریم یه عمره که پلاکامونو حتی نمیدونیم باید از کی بگیریم زیره پامونو خالی کردن اما هنوز اینجا پر از میدون مینه ببین ویرونه ای که از تو داریم هنوز زیباترین جای زمینه فقط یه زخم کهنه باقی مونده برای نسلی که ترکش نخورده برای نسل من که قهرمانش زیر رگباری از خاطره مرده همه رویای ما رو باد برده نشستیم روی مرز بی خیالی برای ما که سنگری نداریم فقط مونده همین تفنگ خالی کسی از ما جهان آرا نمیشه همه روزای ما با غصه سر شد یه روزی توی تاریخ مینویسن یه جا این نسل مفقود الاثر شد