هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و شوق عاشق به معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گره مشک، سمن، لعل، شکر و... احساسات خود را بیان میکند. او از معشوق میخواهد که به او توجه کند و با وفا و صفا رفتار نماید. همچنین، شاعر به عشق الهی و معنوی نیز اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار میباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به دانش ادبی نسبتاً بالایی نیاز دارند.
شماره ۱۵۷ - گره مشک، بر سمن چه زنی؟
گره مشک، بر سمن چه زنی؟
لشگر زنگ، بر ختن چه زنی؟
چون ز لعل تو، بوسهای طلبم
بر شکر لؤلؤ عدن چه زنی؟
صد گریبان دریده است از تو
چاک، بر طرف پیرهن چه زنی؟
چون تو گوئی، که جان نفس نزنم
من چه گویم، که بوسه تن چه زنی؟
بر لب اوست خط اجرهی تو
دست بر زلف پرشکن چه زنی؟
عاشقی ای اثیر و یارت اوست
همه دانند لا و لن چه زنی؟
لشگر زنگ، بر ختن چه زنی؟
چون ز لعل تو، بوسهای طلبم
بر شکر لؤلؤ عدن چه زنی؟
صد گریبان دریده است از تو
چاک، بر طرف پیرهن چه زنی؟
چون تو گوئی، که جان نفس نزنم
من چه گویم، که بوسه تن چه زنی؟
بر لب اوست خط اجرهی تو
دست بر زلف پرشکن چه زنی؟
عاشقی ای اثیر و یارت اوست
همه دانند لا و لن چه زنی؟
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - توسن بسر عنان بمن ده
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - پسرا، هست روز آن که تو روی در وفا کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
