غزل ۳۴۱ - جاوید زی ای تو جان شیرین

جاوید زی ای تو جان شیرین
هرگز دل تو مباد غمگین ۱

از راه وفا گسسته ای دل
بر اسب جفا نهاده ای زین ۲

عاشق‌ترم ای پسر ز خسرو
نیکوتری ای پسر ز شیرین ۳

عاشق خوانند مرا و بی دل
زیبا خوانند ترا و شیرین ۴

آنم من و صد هزار چندان
آنی تو و صد هزار چندین ۵

عشاق چو روی تو ببینند
و آن خال سیاه و زلف مشکین ۶

بر روی توام زنند احسنت
در عشق توام کنند تحسین ۷

هرگاه که بایدت تماشا
شو چهرهٔ خویشتن همی بین ۸

حقا که خوشست نوش کردن
بر چهرهٔ تو شراب نوشین ۹