هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و محبت، جدایی و وصال، و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او از غم و شادی‌های عشق، وفاداری، و تأثیرات عمیق عشق بر روح و جان خود یاد می‌کند. همچنین، از زیبایی‌های معشوق و تأثیرات سحرآمیز آن بر جهان اطراف سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر و دانش ادبی دارند که برای سنین پایین‌تر مناسب نیست.

شماره ۱۵۱ - بحمدالله که کوکب یاوری کرد

بحمدالله که کوکب یاوری کرد
مهم زین صید غم یادآوری کرد ۱

پس از دوری که در حرمان به سر شد
به سر وقت منش دل رهبری کرد ۲

مهی کز وی تطاول رفت و تقصیر
رضا جویی ارادت گستری کرد ۳

بتی کو را تغافل بود و تردید
وفا داری محبت پروری کرد ۴

شرابی خوردم از لعلش که یک جام
مرا از جامه ی تقوی عری کرد ۵

به عارض هرکه دیدش افعی زلف
یقین بر صدق سحر سامری کرد ۶

به بالا سرو وگل را سرنگون ساخت
به سیما مهر و مه را مشتری کرد ۷

نه از قد این قیامت ها ملک داشت
نه از رخ این کرامت ها پری کرد ۸

بهشتی در نظر کردم هم آنجا
کم از دیدار حور العین بری کرد ۹

دلیلی بر بلندی های او بود
صنوبر گر به سروت همسری کرد ۱۰

تو با این وصف و اخلاق خدایی
توانی دعوی پیغمبری کرد ۱۱

صفایی را دهی فرمان به هجران
به هجران کی توان فرمانبری کرد ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۰ - نه او روزی دو، ترک بد سری کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۵۲ - صفایی از سر کوی تو کی سفر می کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.