شماره ۲۵۳ - کاش مغزی داشتی تا جای خاک

کاش مغزی داشتی تا جای خاک
پیر دهقان سرفکندی پای تاک ۱

گر نبودی سفله پرور چرخ دون
غیر رز هرگز نروییدی زخاک ۲

برده دل ها در ید آن شوخ چشم
مست را اری چه باک از انتهاک ۳

هوش تا نبود ز بدنامی چه ننگ
عقل تا نبود ز رسوایی چه باک ۴

نازم آن قاتل که با چندین قتیل
دامنش ز آلایش خون است پاک ۵

تا نگردد متهم در خون من
گو به بالینم بیا بعد از هلاک ۶

جان و تن وقف تو شد قلبی لدیک
دین و دل رهن تو شد روحی فداک ۷

آستین بر اشک ما مفکن که نیست
این علاج سینه های زخمناک ۸

گر به تلبیس از تو پوشم حال دل
چیست حالی چاره این جیب چاک ۹

داغ جانان بر جبین من به حشر
چون صفایی را برآرند از مغاک ۱۰