شماره ۲۸۶ - آن روز و شب به کام که من با تو سر کنم

آن روز و شب به کام که من با تو سر کنم
صبحی به شام آرم و شامی سحر کنم ۱

گاهی چو طره تارک تمکین نهم به پات
گه دست بندگی به میانت کمر کنم ۲

گه بنگرم طرایف لطف ترا به خویش
گه در رخ تو صنع خدا را نظر کنم ۳

از بوسه ی دو لعل تو هر دم زبان وکام
تشویر جام باده و تنگ شکر کنم ۴

تاگیرمش به بر شب هجران به یاد تو
گویی حدیث وصل و من از شوق برکنم ۵

درداکه در حضور ز رشکم کسی نگفت
پایم مقیم حضرت و ترک سفر کنم ۶

آن شب که با تو رفت به خلدم گذشت عمر
و امروز بی تو زندگی ای در سقرکنم ۷

خواهم که خاک کوی توگردم ولی فراق
نگذارد آنقدر که من آنجا گذر کنم ۸

پیکی اگر به دست فتد ز اهل دل مرا
عنوان نامه ی تو به خون جگر کنم ۹

صیاد چرخ چون اجلم بال بست و برد
پاسی امان نداد که سر زیر پر کنم ۱۰

برحسرت وصال صفایی شدم هلاک
وز سختی فراق سخن مختصر کنم ۱۱