غزل ۱۲۰ - خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست
طاقت بار فراق این همه ایامم نیست ۱

خالی از ذکر تو عضوی چه حکایت باشد
سر مویی به غلط در همه اندامم نیست ۲

میل آن دانه‌ی خالم نظری بیش نبود
چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست ۳

شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودن
بامدادت که نبینم طمع شامم نیست ۴

چشم از آن روز که برکردم و رویت دیدم
به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست ۵

نازنینا مکن آن جور که کافر نکند
ور جهودی بکنم بهره در اسلامم نیست ۶

گو همه شهر به جنگم به درآیند و خلاف
من که در خلوت خاصم خبر از عامم نیست ۷

نه به زرق آمده‌ام تا به ملامت بروم
بندگی لازم اگر عزت و اکرامم نیست ۸

به خدا و به سراپای تو کز دوستیت
خبر از دشمن و اندیشه ز دشنامم نیست ۹

دوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنی
به دو چشم تو که چشم از تو به انعامم نیست ۱۰

سعدیا نامتناسب حیوانی باشد
هر که گوید که دلم هست و دلارامم نیست ۱۱