شماره ۱ - این راه طریقت نه به پای عقل است شماره ۲ - در جُستن راه شرع عقل اولی تر شماره ۳ - گفتم که شود به عقل پیدا حالم شماره ۴ - آنها که به عقل راه او می سپرند شماره ۵ - با اهل خیال اگر در آویزد عقل شماره ۶ - دانش نه برای نفس خود باید و بس شماره ۷ - آن چیست زهستی به جهان در که جز اوست شماره ۸ - این علم حقیقتی به جز حرفی نیست شماره ۹ - هر چند به قدرت و به علم او با ماست شماره ۱۰ - نقاش ازل چو نقش ما انشا کرد شماره ۱۱ - در عالم اگر زاهد اگر رهبانند شماره ۱۲ - گر بر عملند خلق اگر معزولند شماره ۱۳ - ابناء زمانه سخت نامعلومند شماره ۱۴ - آن را که حقیقت تو معلوم شود شماره ۱۵ - علم علما زشرع و سنّت باشد شماره ۱۶ - علمی است که از لاو لَمت برهاند شماره ۱۷ - علمی که ازو گره گشاید بطلب شماره ۱۸ - و آنها که به دستار سر افراخته اند شماره ۱۹ - تا بتوانی خسته مگردان کس را شماره ۲۰ - در دیدهٔ خود اگر نکوهیده شوی شماره ۲۱ - ناجسته دوای درد خویش ار مردی شماره ۲۲ - هرگز نبود که در دلم جان نشوی شماره ۲۳ - ظلم از دل وز دین ببرد نیرو را شماره ۲۴ - عدل است که ملک برقرار آید ازو شماره ۲۵ - ای دل اگرت بصیرت حق بین است شماره ۲۶ - ار پیش روی زکبر محروم شوی شماره ۲۷ - در دهر هر آنک تخم خدمت پاشد شماره ۲۸ - درویشان را کم آمدن افزونی است شماره ۲۹ - کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست شماره ۳۰ - صاحب نظران آینهٔ یکدیگرند شماره ۳۱ - از علم همه حلم و تواضع زاید شماره ۳۲ - هر کس که زمام نفس محکم گیرد شماره ۳۳ - شادی طلبی برو گدای همه باش شماره ۳۴ - چون باد به کوی دوست تازان می باش شماره ۳۵ - پاک آمده ای در طلب پاکی باش شماره ۳۶ - از علم اگر دل تو را هست چراغ شماره ۳۷ - در راه تواضع ار سرافکنده شوی شماره ۳۸ - مردم ز فروتنی قرین می‌گردد شماره ۳۹ - در عشق حمول و حمله کش می باشم شماره ۴۰ - زین گونه که نعمت تو فرماید کرد شماره ۴۱ - شکرانهٔ آنک خواجهٔ بنده نئی شماره ۴۲ - دلداری کن اگر دلی داری تو شماره ۴۳ - گفتم که یکی روز بپرسم خبرش شماره ۴۴ - از مهر تو بر پای دلم قَید شدَه شماره ۴۵ - جان گرچه که نیست حضرتت را درخورد شماره ۴۶ - ثابت قدمان راه صحبت پیوست شماره ۴۷ - در خون جگر اگر در آغشته منم شماره ۴۸ - آن را که دل از راهِ صفا پر نور است شماره ۴۹ - ای دوست من از هیچ مشوّش گردم شماره ۵۰ - اجداد من از صدور ایران بودند