مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۴۶
ای سر مردان برگو برگو مولوی : دفتر اول
بخش ۷۴ - جمع شدن نخچیران گرد خرگوش و ثنا گفتن او را
جمع گشتند آن زمان جمله وحوش صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۳۸۲
در جبین تاک، نور باده بی غش ببین صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۹۱
با فقیری در سخاوت بی نظیر عالمم عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۲۵
تا آتشِ عشقِ او برافروخت مرا سعدی : قصاید و قطعات عربی
فیالغزل
اصبحت مفتونا باعین اهیفا اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۶۴
در عشق نگر که قصد هستی نکنی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۶
آخر از غیب دری بر رخ ما بگشاید حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۲
عهد پیرانه سری، عشق جوان افتاده ست مولوی : دفتر ششم
بخش ۳ - نکوهیدن ناموسهای پوسیده را کی مانع ذوق ایمان و دلیل ضعف صدقاند و راهزن صد هزار ابله چنانک راهزن آن مخنث شده بودند گوسفندان و نمییارست گذشتن و پرسیدن مخنث از چوپان کی این گوسفندان تو مرا عجب گزند گفت ای مردی و در تو رگ مردی هست همه فدای تو اند و اگر مخنثی هر یکی ترا اژدرهاست مخنثی دیگر هست کی چون گوسفندان را بیند در حال از راه باز گردد نیارد پرسیدن ترسد کی اگر بپرسم گوسفندان در من افتند و مرا بگزند
ای ضیاء الحق حسامالدین بیا صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۱۳۳
در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیست مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۶
خاک توام و خدای حق میداند مولوی : دفتر دوم
بخش ۴۷ - تتمهٔ اعتماد آن مغرور بر تملق خرس
وز ستیز آمد مگس زو بازپس سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱
عنقا بشد و فر هماییش بماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۶۰۳
به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟ همام تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۵۴
شد دوش میان ما حکایت آغاز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶۳۸
یک تار موگر از سر دنیا گذشتهای عطار نیشابوری : باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
شمارهٔ ۱۰
چون هیچ کسی ندیدهام در خوردش مولوی : دفتر ششم
بخش ۵۲ - باز سال کردن صوفی از آن قاضی
گفت صوفی که چه بودی کین جهان کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۲۹۶
چون در تو نه فضل و نه تفضل باشد
غزل شمارهٔ ۲۲۴۶
ای سر مردان برگو برگو مولوی : دفتر اول
بخش ۷۴ - جمع شدن نخچیران گرد خرگوش و ثنا گفتن او را
جمع گشتند آن زمان جمله وحوش صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۳۸۲
در جبین تاک، نور باده بی غش ببین صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۹۱
با فقیری در سخاوت بی نظیر عالمم عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۲۵
تا آتشِ عشقِ او برافروخت مرا سعدی : قصاید و قطعات عربی
فیالغزل
اصبحت مفتونا باعین اهیفا اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۶۴
در عشق نگر که قصد هستی نکنی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۶
آخر از غیب دری بر رخ ما بگشاید حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۲
عهد پیرانه سری، عشق جوان افتاده ست مولوی : دفتر ششم
بخش ۳ - نکوهیدن ناموسهای پوسیده را کی مانع ذوق ایمان و دلیل ضعف صدقاند و راهزن صد هزار ابله چنانک راهزن آن مخنث شده بودند گوسفندان و نمییارست گذشتن و پرسیدن مخنث از چوپان کی این گوسفندان تو مرا عجب گزند گفت ای مردی و در تو رگ مردی هست همه فدای تو اند و اگر مخنثی هر یکی ترا اژدرهاست مخنثی دیگر هست کی چون گوسفندان را بیند در حال از راه باز گردد نیارد پرسیدن ترسد کی اگر بپرسم گوسفندان در من افتند و مرا بگزند
ای ضیاء الحق حسامالدین بیا صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۱۳۳
در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیست مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۶
خاک توام و خدای حق میداند مولوی : دفتر دوم
بخش ۴۷ - تتمهٔ اعتماد آن مغرور بر تملق خرس
وز ستیز آمد مگس زو بازپس سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱
عنقا بشد و فر هماییش بماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۶۰۳
به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟ همام تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۵۴
شد دوش میان ما حکایت آغاز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶۳۸
یک تار موگر از سر دنیا گذشتهای عطار نیشابوری : باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
شمارهٔ ۱۰
چون هیچ کسی ندیدهام در خوردش مولوی : دفتر ششم
بخش ۵۲ - باز سال کردن صوفی از آن قاضی
گفت صوفی که چه بودی کین جهان کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۲۹۶
چون در تو نه فضل و نه تفضل باشد
