تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۰ - آن ماه که حسن را روان می بخشد
آن ماه که حسن را روان می بخشد
یادش به بدن خواص جان می بخشد
یاد لبش ار آنکه در آید به ضمیر
با فکر مزاج بهره مان می بخشد
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۱ - آهم رخ سیاره دگرگون سازد
آهم رخ سیاره دگرگون سازد
دردم جگر زمانه پر خون سازد
در دل چو خیال تست ترسم روزی
خون جگرش به دیده معجون سازد
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۲ - ای حور نژاد دهر هر چه باداباد
ای حور نژاد دهر هر چه باداباد
خواهم ز تو داد هر چه باداباد
دل می طپدم به سینه آیا چه شود
دوریت مباد هرچه باداباد
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۳ - این دیده به مسمار بلا دوخته باد
این دیده به مسمار بلا دوخته باد
وین سینه همیشه شعله افروخته باد
دل ز آتش غم خانه جان پاک بسوخت
کز برق بلا خرمن دل سوخته باد
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۴ - ای مایه آرایش دکان وجود
ای مایه آرایش دکان وجود
رهن پی یکران تو میدان وجود
بگرفت عدم ز هجر یکروزه تو
تاوان خود از وجودم ای جان وجود
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۵ - از دوریت ای تازه گل باغ مراد
از دوریت ای تازه گل باغ مراد
چون غنچه چیده خنده ام رفته زیاد
گریان چو پیاله پرم در کف دست
نالان چوسبوی خالیم در ره باد
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۶ - امشب که بلا بدین ستمکش بارد
امشب که بلا بدین ستمکش بارد
از چشم ترم باده بیغش بارد
من گریه ندیده ام بدین بوالعجبی
کز دیده بجای آب آتش بارد
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۷ - اشراق بر این طاق که چرخش خوانند
اشراق بر این طاق که چرخش خوانند
نقش بنگاریم که مردان دانند
یعنی ز جهان زنده پا افشانیم
ز آنسان که زخاک مرده دست افشانند
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۸ - ای عشق تو برق مشت خاشاک وجود
ای عشق تو برق مشت خاشاک وجود
وین زهر غمت مزاج تریاک وجود
در مصطبه دلم یکی چهره فروز
تا جزیه دهی کند به من تاک وجود
میرداماد : رباعیات
شماره ۹۹ - از هر که دهد پند شنودن باید
از هر که دهد پند شنودن باید
با هر که بود رفق نمودن باید
بد کاستن ونیک فزودن باید
زیرا که همی کشته درودن باید
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۰ - ای گابن جان که باد وصلت به نهاد
ای گابن جان که باد وصلت به نهاد
چون بوی گلم وقت سحر دادبه باد
زان دیده که اندران جمال تو گذشت
جای در اشک ماه و خورشید فتاد
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۱ - از هر بن موی بی تو پیکان روید
از هر بن موی بی تو پیکان روید
خاشاک غمم بجای مژگان روید
گوئی که پی گیاه هستی من است
هر صاعقه کز زمین هجران روید
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۲ - از خاک عدم مرا چو ریحان روید
از خاک عدم مرا چو ریحان روید
مرگم چو گیاه از چمن جان روید
در سایه آن مهم سپارید بخاک
کز خاک من آفتاب رخشان روید
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۳ - ای خاک در تو آب حیوان وجود
ای خاک در تو آب حیوان وجود
ای داغ تو بر سرین یکران وجود
ابر ار زکف تو قطره گیرد فکند
در بطن صدف درر ز باران وجود
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۴ - از دوری خدمتت که جان افزاید
از دوری خدمتت که جان افزاید
سهل است اگر دلم ز غم فرساید
لیکن ز قدمهای خیالت خجلم
کز روی کرم اینهمه ره می آید
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۵ - این دنیی پیر را جوان خواهی کرد
این دنیی پیر را جوان خواهی کرد
آراسته چون منزل جان خواهی کرد
وین خانه غم که بی تو همچون سقر است
از مقدم خویش چون جنان خواهی کرد
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۶ - ای ذات تو آرایش اقطار وجود
ای ذات تو آرایش اقطار وجود
منسوج لعاب کلک تو تار وجود
در عهد تو حاشا که شود کعبه خراب
یعنی دلم از واقف اسرار وجود
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۷ - ای آنکه فلک همی غلامت شاید
ای آنکه فلک همی غلامت شاید
بر چرخ نهم تارک بختت ساید
گر خصم تو بالفرض چو خورشید شود
اقبال تو خورشید به گل انداید
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۸ - ای جلوه تو زینت میدان وجود
ای جلوه تو زینت میدان وجود
از سرو تو آراسته بستان وجود
درکعبه عشق تو رسیدن نتوان
زان پیش که طی شود بیابان وجود
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۰۹ - ای منت خدمت تو بر جان وجود
ای منت خدمت تو بر جان وجود
از فضل تو آراسته میدان وجود
چون روی تو نیست ثبت دیوان خرد
مجموعه اشعار در ایوان وجود